12. ΕΚΔΡΟΜΗ, της Νικολέτας Βαράση

 

Στις 11 Δεκεμβρίου 2024 πήγαμε εκδρομή στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά πήγαμε στο Μουσείο Ψευδαισθήσεων. Ήταν σχετικά ένας μεγάλος χώρος, είχε πολλά είδη οπτικών και φωτογραφικών ψευδαισθήσεων. Ένας από τα οπτικά ήταν ο κύκλος, ο οποίος περιστρεφόταν και καθώς το μάτι μας συνήθιζε αυτή την κίνηση, οπουδήποτε αλλού κοιτούσαμε βλέπαμε να κινείται. Ένα από τα φωτογραφικά ήταν η καρέκλα η οποία μέσω του κινητού, σου έδειχνε ότι ήσουν μικρόσωμος καθισμένος σε μια καρέκλα. Στην πραγματικότητα όμως, αν έβλεπες από κοντά, η «καρέκλα» ήταν απλά μια γωνία η όποια είχε ένα μικρό σκαλοπάτι για να μπορείς να κάτσεις και λίγο πιο μακριά είχε ψηλές βάσεις για να μπορεί να δημιουργηθεί η καρέκλα. Όταν έπαιρνες την κατάλληλη θέση βγάζοντας φωτογραφία αυτόν που κάθεται εκεί, έβλεπες ότι αυτή η γωνία άρχιζε να παίρνει σχήμα καρέκλας. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στο μουσείο ήταν οι καθρέπτες. Ήταν ένα ξεχωριστό δωμάτιο, το οποίο είχε παντού καθρέπτες. Εκεί βγάλαμε πολλές φωτογραφίες. Μετά, πήγαμε μια μικρή βόλτα στην Πλατεία Αριστοτέλους. Είχε φανταστική θεά και υπήρχε ένα ωραίο γιορτινό κλίμα. Όλα ήταν στολισμένα χριστουγεννιάτικα. Η πλατεία ήταν γεμάτη από παιδιά και μαζί υπήρχε και ο ενθουσιασμός. Τέλος, για το κλείσιμο της εκδρομής, μας πήγαν στο Mediterranean Cosmos για περίπου 2,5 ώρες. Αν και στην αρχή μας φαινόταν λίγο, προλάβαμε να φάμε και να κάνουμε τα ψώνια που θέλαμε. Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία και ελπίζω να ξαναπάμε μια τέτοια εκδρομή.

Η μαθήτρια της Β΄τάξης

Νικολέτα Βαράση

 

11. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ, της Δάφνης Κιούρα

 

Την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που  είναι στις 3 Δεκεμβρίου, στο σχολείο μας πραγματοποιήθηκε μια παρουσίαση από τον ψυχολόγο, κ. Χίντζιο, και την κοινωνική λειτουργό, κα. Χαριζάνη. Στόχος αυτής της παρουσίασης ήταν η ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση των μαθητών για τα θέματα που αφορούν την αναπηρία. Περιλάμβανε το θεωρητικό κομμάτι, δηλαδή την γενική πληροφόρηση των μαθητών για τις διάφορες κατηγορίες της αναπηρίας, αλλά πραγματοποιήθηκαν και αρκετές βιωματικές δράσεις. Με αυτό τον τρόπο, οι μαθητές μπήκαν έστω και λίγο στην θέση ενός αναπήρου και ήρθαν αντιμέτωποι με τις ελάχιστες δυσκολίες σε σχέση με αυτές που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι ίδιοι.

Την επόμενη ημέρα προβλήθηκε μια πολύ συγκινητική και ενδιαφέρουσα ταινία η οποία αφορούσε την αναπηρία. Ο τίτλος της ταινίας ήταν «I am Sam» ή αλλιώς « Το όνομα μου είναι Σαμ». Θέμα της ταινίας ήταν ένας πατέρας με αυτισμό και νοητική υστέρηση ο οποίος κατέβαλλε πολύ μεγάλες προσπάθειες για να μην χωριστεί από την κόρη του, που της είχε ιδιαίτερη αδυναμία. Ωστόσο, οι αντιφάσεις και οι απόψεις της κοινωνίας υποστήριζαν πως ένα άτομο με οποιοδήποτε αναπηρία δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη ενός παιδιού, εφόσον  αυτό θα ζει σε ένα μη υγιές και συνεχώς διαταρασσόμενο περιβάλλον. Διαφωνώ καθέτως, διότι μια κινητική ή οποιαδήποτε άλλη δυσκολία δεν είναι καθοριστική για τα δικαιώματα και την αξία ενός ανθρώπου.

Συνοψίζοντας, η δράση αυτή ήταν εξαιρετική και θα θέλαμε σίγουρα να επαναληφθεί κάτι παρόμοιο.

Η μαθήτρια της Β΄ τάξης

Δάφνη Κιούρα

 

 

10. ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, της Άννας Λουκάγκου

 

Από την αρχαιότητα η δουλειά του δασκάλου ήταν αλλά και είναι ένα από τα πιο σημαντικά επαγγέλματα που μπορεί ασκήσει κάποιος άνθρωπος. Η σημαντικότητα αυτού του επαγγέλματος είναι τεράστια, καθώς από αυτό εξαρτάται η σωστή εκπαίδευση και ένταξη των νέων στην κοινωνία. Για τον λόγο αυτό κάθε σωστός εκπαιδευτικός θα πρέπει να έχει κάποια συγκεκριμένα προσόντα.

Ένα από τα προσόντα αυτά είναι η σωστή αντιμετώπιση των παιδιών. Πιο συγκεκριμένα ένας σωστός εκπαιδευτικός θα πρέπει να μελετά και να επεξεργάζεται τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα όλων των μαθητών του. Με αυτόν τον τρόπο θα ακολουθήσει διαφορετικές μεθόδους διδασκαλίας και χειρισμού απέναντι στα παιδιά, με αποτέλεσμα να κερδίσει το ενδιαφέρον και την προσοχή τους για το μάθημα που διδάσκει. Επιπλέον, καταφέρνει ταυτόχρονα να μην φέρει σε δύσκολη ή αμήχανη θέση κάποια από τα παιδιά, γεγονός που οδηγεί τους μαθητές να εκφράζονται πιο ελεύθερα. Επιπρόσθετα, καλό θα ήταν να τονώνουν την αυτοπεποίθησή τους για τις δεξιότητες και τις δυνατότητές τους καθώς και την αυτοβελτίωσή τους.

Ακόμα ένα προσόν ενός σωστού εκπαιδευτικού είναι πως θα πρέπει να έχει εναλλακτικούς τρόπους διδασκαλίας. Αυτό που θέλω να πω είναι πως ένας δάσκαλος δεν πρέπει να αναπαύεται στους κλασικούς τρόπους διδασκαλίας. Το καλύτερο θα ήταν να εντάσσει και παιδιά στην ώρα της παράδοσης του μαθήματος, προκειμένου να μην χάσει την προσοχή των μαθητών του. Κάτι ακόμα, η προσθήκη ηλεκτρονικών μεθόδων διδασκαλίας είναι μία μέθοδος πιο οικεία προς τους νέους, αφού είναι ένας διασκεδαστικός, λειτουργικός και αποδοτικός τρόπος εκπαίδευσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά να το βρίσκουν πιο ενδιαφέρον και έτσι να αφιερώνουν το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής τους στο μάθημα.

Συνοψίζοντας, καταλαβαίνουμε όλοι πως το επάγγελμα αυτό είναι αρκετά σημαντικό, διότι έχει μεγάλο ποσοστό ευθύνης για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των νέων. Για αυτό το λόγο θα ήταν καλό οι εκπαιδευτικοί να ακολουθούν τις προαναφερόμενες μορφές διδασκαλίας για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Η μαθήτρια της Γ΄ τάξης

Άννα Λουκάγκου

9. ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ, της Ευαγγελίας Καρυπίδου

 

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία, που είναι στις 3 Δεκεμβρίου, το σχολείο μας αφιέρωσε συνολικά 5 διδακτικές ώρες, για να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές για ζητήματα που αφορούν τα άτομα με αναπηρία.

Ομιλία πραγματοποίησαν ο ψυχολόγος, κ. Χίντζιος, και η κοινωνική λειτουργός, κ. Χαριζάνη. Ανέφεραν γενικά είδη αναπηριών και μίλησαν πιο αναλυτικά για κάποιες αναπηρίες, προβάλλοντας παράλληλα και κάποια βίντεο σχετικά με το θέμα που πραγματεύονταν. Με τον τρόπο αυτό βοήθησαν τους μαθητές να κατανοήσουν τι σημαίνει αναπηρία και κυρίως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά ένα άτομο με αναπτυξιακή διαταραχή, κινητική, οπτική ή ακουστική αναπηρία. Ακολούθησαν κάποιες βιωματικές δράσεις κατά τη διάρκεια των οποίων τα παιδιά έπρεπε να προσποιηθούν ότι έχουν μια αναπηρία και να αντιμετωπίσουν επιτυχώς δυσκολίες με τις οποίες έρχονται καθημερινά τα άτομα με αναπηρία. Έπρεπε για παράδειγμα να κουμπώσουν το μπουφάν τους ή να δέσουν τα κορδόνια τους χρησιμοποιώντας μόνο το ένα χέρι. Να διαβάσουν ένα κείμενο το οποίο είχε θολή ανάλυση ή να κλείσουν τα μάτια τους και να αφήσουν ένα συμμαθητή τους να τους οδηγήσει στη θέση τους. Ήταν πολύ σημαντικό που έστω για λίγο μπήκαμε στη θέση του άλλου και βιώσαμε τις δυσκολίες και τις απαιτήσεις της ζωής του. Ήταν μια πολύ σημαντική δράση με στόχο την καλλιέργεια του σεβασμού, της ανεκτικότητας, της ενσυναίσθησης προς τον άλλο, τον διαφορετικό. Μας προβλημάτισε σίγουρα και μας έκανε να σκεφτούμε ότι η αναπηρία δεν είναι απαραίτητα μειονέκτημα που κρατά το άτομο πίσω.  Τα άτομα με αναπηρία σε μια δημοκρατική χώρα επιβάλλεται να μπορούν καλλιεργούν τα ταλέντα τους, να δείχνουν την αξία τους, να ζουν προστατευμένα μακριά από τις προκαταλήψεις και τον ρατσισμό.

Στο πλαίσιο αυτό της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των μαθητών προβλήθηκε η άκρως συγκινητική ταινία «I am Sam» ή αλλιώς «Το όνομα μου είναι Σαμ», την οποία θα έπρεπε να δουν όλοι τουλάχιστον μία φορά. Θέμα της ταινίας η σχέση ενός πατέρα με νοητική αναπηρία με την κόρη του και κατά πόσο είναι υγιές να μεγαλώνει ένα παιδί με ένα γονιό που είναι νοητικά πιο χαμηλά από το παιδί. Η ταινία πέρα από το κομμάτι της αναπηρίας θίγει κι άλλα σύγχρονα θέματα.

Τέτοιες δράσεις σίγουρα θα πρέπει να γίνονται συχνότερα!!!

Η μαθήτρια της Γ΄ τάξης

Ευαγγελία Καρυπίδου

8. Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ, της Αναστασίας Ευαγγελίδου

 

Κατά την γνώμη μου, ο καλός καθηγητής έχει πολλές έγνοιες και πολλές υποχρεώσεις προς τους μαθητές του.

Πρώτα από όλα πρέπει να έχει μεταδοτικότητα. Δηλαδή, πρέπει να ξέρει πώς να κάνει όλα τα παιδιά να καταλάβουν αυτό που διδάσκει. Δεν φτάνει μόνο να έχει τις απαραίτητες γνώσεις αλλά χρειάζεται να βρει έναν τρόπο ώστε να γίνεται κατανοητός από όλους τους μαθητές. Επίσης, ο καλός καθηγητής καλό θα ήταν να είναι ήρεμος προς τους μαθητές και να μην ξεσπάει τα νευρά του σε αυτούς. Όλοι μας έχουμε προβλήματα, απλώς πρέπει να μάθουμε να μην τα βγάζουμε σε άλλους, ιδιαίτερα οι καθηγητές που λόγω του επαγγέλματος που αυτοί επιλέξανε συναναστρέφονται με πολλά διαφορετικά άτομα. Επιπρόσθετα, πιστεύω ότι ο καλός καθηγητής δεν ενδιαφέρεται μόνο για το μάθημά του αλλά και για την ψυχική υγεία των παιδιών. Για παράδειγμα, αν ένας μαθητής δεν είναι καλά και ο καθηγητής το παρατηρήσει, καλό θα ήταν να του μιλήσει και να τον ρωτήσει αν συμβαίνει κάτι. Όμως αν ο μαθητής δεν θέλει να του μιλήσει, προφανώς και το δέχεται. Καλό θα ήταν ο καλός καθηγητής να νοιάζεται και να βοηθά όσους μαθητές το χρειάζονται χωρίς να κάνει διακρίσεις. Επιπλέον, ένας καλός καθηγητής είναι αναγκαίο να βαθμολογεί τους μαθητές με επιείκεια και να έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ότι, όταν ένας μαθητής δεν γράφει καλά, μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα και η τελική του βαθμολογία δεν πρέπει να εξαρτιέται από ένα γραπτό. Τέλος, ο καλός καθηγητής δεν θα πρέπει να είναι υπεράνω και είναι σωστό να φέρεται στους μαθητές με ευγένεια και σεβασμό. Αυτό που θέλει να πω είναι ότι θα πρέπει να κάθεται να ακούει την άποψη των παιδιών και να μην τα αποπαίρνει μαλώνοντάς τα και λέγοντας ότι έχουν απαράδεκτη συμπεριφορά μόνο και μόνο γιατί θεωρείται ανώτερος. Ένας καλός καθηγητής θα πρέπει να κάνει τα παιδιά να καταλάβουν ότι, ακόμα κι αν εκφράσουν την γνώμη τους για κάτι που τον ενοχλεί, δεν θα μειωθεί ο βαθμός τους ή ότι δεν θα τους μαλώσει. Με άλλα λόγια πρέπει να κάνει τους μαθητές να νιώθουν άνετα και ότι είναι ίσοι με τους καθηγητές.

Συνοψίζοντας, ο καλός καθηγητής πρέπει να νοιάζετε για τους μαθητές του, να τους βοήθα, να τους κάνει το μάθημα κατανοητό και να τους κάνει να νιώθουν όμορφα.

Η μαθήτρια της Γ΄ τάξης

Αναστασία Ευαγγελίδου