43. Ο ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ, της Ευαγγελίας Καρυπίδου

 

 

Ο ψηφιακός αναλφαβητισμός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της σύγχρονης εποχής, καθώς η τεχνολογία και οι ψηφιακές δεξιότητες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Η έλλειψη εξοικείωσης με τα ψηφιακά μέσα δεν επηρεάζει μόνο το άτομο αλλά και την κοινωνία στο σύνολό της δημιουργώντας μια πληθώρα προβλημάτων και προκλήσεων.

Ένας άνθρωπος που στερείται βασικών ψηφιακών δεξιοτήτων συναντά σημαντικά εμπόδια στην επαγγελματική, κοινωνική, προσωπική του ζωή. Πρώτον σε έναν κόσμο όπου η πλειονότητα των επαγγελμάτων απαιτεί έστω και βασικές γνώσεις υπολογιστών, οι ψηφιακά αναλφάβητοι δυσκολεύονται να βρούν ή να διατηρήσουν μια εργασία. Αυτό οδηγεί σε οικονομική ανασφάλεια και κοινωνικό αποκλεισμό. Δεύτερον ο ψηφιακός αναλφαβητισμός μειώνει την ικανότητα του ατόμου να ενημερωθεί για θέματα υγείας, εκπαίδευσης ή κοινωνικών παροχών, αφήνοντας το συχνά πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους. 

Η ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού ψηφιακά αναλφάβητων ατόμων επηρεάζει αρνητικά την κοινωνία στο σύνολό της επιβραδύνοντας την πρόοδό της. Οι ψηφιακά αναλφάβητοι συχνά ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, όπως είναι οι ηλικιωμένοι ή άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. Αυτό διευρύνει το χάσμα μεταξύ κοινωνικών τάξεων ενισχύοντας τις ανισότητες. Επιπρόσθετα, σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο οι κοινωνίες που δεν επενδύουν στην ψηφιακή εκπαίδευση μένουν πίσω οικονομικά. Η έλλειψη ψηφιακών δεξιοτήτων περιορίζει την καινοτομία και την παραγωγικότητα. Ακόμα, η πληροφόρηση και η συμμετοχή στα κοινά γίνονται ολοένα και περισσότερο με ψηφιακές διαδικασίες. Ο ψηφιακός αναλφαβητισμός περιορίζει τη συμμετοχή σε δημοκρατικούς θεσμούς, όπως οι εκλογές, η ενημέρωση, αποδυναμώνοντας την φωνή των πολιτών.

Ο ψηφιακός αναλφαβητισμός είναι ένα κρίσιμο ζήτημα που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Η ενίσχυση της ψηφιακής εκπαίδευσης, η παροχή ευκαιριών κατάρτισης και η προώθηση της ισότιμης πρόσβασης στην τεχνολογία είναι απαραίτητες προϋποθέσεις, για να μειωθούν οι αρνητικές επιπτώσεις, τόσο για το άτομο όσο και για την κοινωνία. Μόνο μέσα από τη συνεργασία κράτους και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μπορούμε να χτίσουμε μια κοινωνία προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις αυτής της ψηφιακής εποχής.

Η μαθήτρια της Γ τάξης

Ευαγγελία Καρυπίδου

42. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΥΝΟΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, της Ευαγγελίας Καρυπίδου

 

 

Ένας πόλεμος αλλάζει ριζικά τον κόσμο και έχει τεράστιες επιπτώσεις στις ζωές των ανθρώπων και γενικότερα στην εξέλιξη των κοινωνιών. Μέσα από την καθημερινή μας ζωή πολλές φορές ορισμένες συμπεριφορές ευνοούν τον πόλεμο, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα. Ποιο συγκεκριμένα ένας άνθρωπος που αδιαφορεί πλήρως για τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο συνάνθρωπός του, είναι εξοικειωμένος με την ιδέα του πολέμου. Επιπλέον, ένας μαθητής ο οποίος είναι διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει όλων των ειδών τα μέσα για να επιβραβευτεί αντιμετωπίζοντας τους συμμαθητές του ανταγωνιστικά και με ζήλεια, όντας ανίκανος να τους δει ως φίλους, είναι πρόθυμος για σύγκρουση. Το ίδιο και, όταν ένας εργαζόμενος προσπαθεί να ακυρώσει την προσπάθεια των συναδέλφων του, προκειμένου να φανεί ανώτερος. Έπειτα, όταν ένας άνθρωπος επιλέγει να σιωπήσει απέναντι στις αδικίες και τα μαρτύρια που υπομένει ο συνάνθρωπός του, θεωρώντας πως δεν τον επηρεάζουν, οικοδομεί τον πόλεμο. Ακόμα, οι συγγενείς που δεν διστάζουν να συγκρουστούν με το ίδιο τους ‘’το αίμα’’ για τα χρήματα κυρίως προάγουν τον πόλεμο. Εκείνος ο άντρας που θα τολμήσει να σηκώσει χέρι στη γυναίκα του, επικροτεί τον πόλεμο. Τέλος, ο πιστός που εχθρεύεται τους υπόλοιπους ανθρώπους, που πιστεύουν σε κάτι διαφορετικό και θέλει να ταπεινωθούν υπηρετεί τον πόλεμο. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό μέσα από τη γνώση, τη συνεργασία και τον σεβασμό να εξασφαλίσουμε ένα ειρηνικό μέλλον χωρίς να μας κρατά πίσω η βία.

Η μαθήτρια της Γ τάξης

Ευαγγλία Καρυπίδου

41. ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ, της Δάφνης Κιούρα

 

 

   Την Τετάρτη 9 Απριλίου, το σχολείο μας πραγματοποίησε μια περιπατητική εκδρομή στην Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, στα πλαίσια του μαθήματος Εργαστήρια Δεξιοτήτων με τον κ. Καρακώστα. Ήμασταν όλοι απολύτως εξοπλισμένοι και προετοιμασμένοι με τα σακίδιά μας, τα σνακ μας και τα νερά μας. Φορούσαμε τα κατάλληλα ρούχα και παπούτσια, όπως μας είχε συμβουλέψει ο κύριος. Ήμασταν πανέτοιμοι να αδράξουμε την ηλιόλουστη μέρα μας!

   Στην αρχή αυτής της εκδρομής επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο, το οποίο μας οδήγησε μέχρι ένα σημείο στο βουνό. Κατά την διάρκεια της διαδρομής πάνω στο λεωφορείο αντικρύσαμε πανέμορφα ψηλά δέντρα και απέραντους πράσινους κάμπους. Όταν κατεβήκαμε, περπατήσαμε για λίγο στον δρόμο ώσπου φτάσαμε στον χωματόδρομο, ο οποίος θα μας οδηγούσε στον πρώτο μας προορισμό, το χωριό Λάκκος. Κάναμε αρκετές στάσεις για να ξεκουραστούμε και να θαυμάσουμε την καταπληκτική θέα. Όταν φτάσαμε στο χωριό, είδαμε πολλά ερείπια σπιτιών καθώς πρόκειται για έναν  εγκαταλελειμμένο τόπο από την περίοδο του ελληνικού εμφυλίου πολέμου (1946-1949). Επίσης, υπήρχαν το σχολείο από εκείνη την περίοδο και το μόνο οικοδόμημα που έχει απομείνει όρθιο, ο ναός του Αγίου Δημητρίου. Αφού είδαμε και το εσωτερικό του ναού, οδηγηθήκαμε από ένα μονοπάτι σε ένα από τα τρία φαράγγια της περιοχής αυτής. Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες, γελάσαμε και ακουμπήσαμε τα κρύα νερά του ρυακιού! Στην συνέχεια, κάναμε μια μικρή στάση στον ναό της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος δεν λειτουργεί πλέον. Διασχίσαμε ένα πολύ στενό και επικίνδυνο μονοπάτι για να φτάσουμε στην Μονή. Η κούρασή μας ήταν προφανής αλλά αυτό δεν σήμαινε πως θα τα παρατούσαμε στο τελικό στάδιο.

 

     Αφού λοιπόν φτάσαμε στην Μονή, ήμασταν όλοι εξαιρετικά εντυπωσιασμένοι με το τοπίο και νιώθαμε λες και μπαίναμε σε έναν διαφορετικό κόσμο! Τα χρωματιστά λουλούδια, τα δέντρα και τα γραφικά σκαλοπάτια μας δημιούργησαν ένα συναίσθημα απόλυτης ομορφιάς και ηρεμίας. Στην είσοδο της Μονής αλλά και στο εσωτερικό της, υπήρχαν φανταστικές τοιχογραφίες οι οποίες διατηρούνται μέχρι και σήμερα  από τα τέλη του 13ου αιώνα. Οι μοναχές μας καλοδέχτηκαν και μας έδωσαν κάποιες σημαντικές πληροφορίες για την Μονή. Ύστερα, μας κέρασαν όλους δίνοντας μας την ευχή τους. Τα τελευταία λεπτά που μας είχαν απομείνει είχαμε την δυνατότητα να αγοράσουμε ό,τι θέλαμε από το τοπικό μαγαζάκι της Μονής.

   Έτσι, αυτή η εκδρομή έφτασε στο τέλος της γεμάτη όμορφες στιγμές με τους καθηγητές και τους συμμαθητές μας. Είναι σίγουρα μια ξεχωριστή εμπειρία που θα πρέπει όλοι να δοκιμάσουν έστω και μια φορά. Καθόλη την διάρκεια της εκδρομής τα συναισθήματα μου ήταν πάρα πολύ έντονα και ένιωσα άκρως ανανεωμένη! Ελπίζω να μας δοθούν και άλλες τέτοιες ευκαιρίες, για να δημιουργήσουμε τις καλύτερες αναμνήσεις!

Η μαθήτρια της Β τάξης

Δάφνη Κιούρα