Η Ιστορία Του Παλαιοκάστρου:
Το Παλαιόκαστρο ιδρύθηκε από έμπορους που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο Θεσσαλονίκη-Βουλγαρία. Μετά τον 17ο αιώνα υπήρχαν τουλάχιστον 100 άνθρωποι στην περιοχή οι οποίοι λόγω των χωραφιών και ζώων που είχαν αποφάσισαν να χτίσουν εκεί τα σπίτια τους. Οι κάτοικοι ήταν κυρίως Μακεδόνες και Βλάχοι. Μετά την γενοκτονία στον Πόντο (1920) κατέφτασαν στο χωριό πολλοί Πόντιοι, καθώς και από νότιες παραθαλάσσιες περιοχές της Ουκρανίας. Επίσης, κατά το 1945 εγκαταστάθηκαν άνθρωποι από το χωριό Νεράιδα. Το 2001 ζούσαν μόλις 723 άνθρωποι στο χωριό, ενώ μετά την πανδημία του COVID-19 ο μόνιμος πληθυσμός είναι 500 κάτοικοι.
Μύθοι και ιστορίες:
Οι Νεράιδες Του Παλαιόκαστρου: Λέγεται ότι κατά τον 18ο αιώνα υπήρχαν στο χωριό Παλαιόκαστρο νεράιδες που δεν σου επέτρεπαν να βγεις έξω την νύχτα και, άμα σε έπιαναν, θα σου έπαιρναν την ομορφιά σου. Ένα βράδυ μία γυναίκα βγήκε έξω από το σπίτι της, για να μαζέψει τα ρούχα που είχε απλώσει και τότε ακούστηκαν κλάματα μικρών παιδιών και φωνές. Αμέσως μετά η γυναίκα είδε μικροσκοπικά φτερωτά ανθρωπάκια και έτρεξε κατευθείαν μέσα στο σπίτι της. Οι νεράιδες περίμεναν έξω από την πόρτα, για να την πιάσουν αλλά δεν τα κατάφεραν. Λένε ότι αυτές οι νεράιδες κρύβονται κοντά στην παλιά εκκλησία του Άγιου Δημήτριου και, άμα πάει κανείς εκεί την νύχτα, δεν θα ξαναγυρίσει.
Η ασέβεια του Τούρκου προς το Αγίασμα: Όταν το Παλαιόκαστρο ήταν υπό την κατοχή των Οθωμανών (γύρω στο 1880), ένας τούρκος στρατιώτης βρισκόταν πάνω στο μοναστήρι του χωριού και ήθελε να κάνει την ανάγκη του και πήγε μέσα στο αγίασμα και έκανε την ανάγκη του εκεί. Τότε όλες οι πόρτες της εκκλησίας κλείδωσαν και για να ανοίξουν, έπρεπε ο τούρκος στρατιώτης να τάξει κάτι στον θεό. Ο στρατιώτης πίστευε ότι κάποιος του έκανε πλάκα και γι’ αυτό συνέχισε να προσβάλει τον Θεό. Λένε ότι την επόμενη μέρα βρέθηκε η σορός του δίπλα στο αγίασμα με ένα χαρτί που έγραφε «Το σώμα μου είναι αφιερωμένο στον θεό». Από τότε κανένας Τούρκος δεν ξαναπλησίασε το μοναστήρι.
Έθιμα Του Παλαιοκάστρου:
Λιτανεία/Περιφορά Εικόνων: Κάθε χρόνο την δεύτερη Πέμπτη μετά το Πάσχα οι κάτοικοι του Παλαιοκάστρου περιφέρουν τις εικόνες της εκκλησίας σε όλες τις παλιές, εγκαταλελειμμένες εκκλησίες, για να τους δώσει καλή τύχη και να τους ευλογήσει ο Θεός. Η διαδρομή ξεκινάει από την σημερινή εκκλησία και συνεχίζει στην παλιά εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στον Προφήτη Ηλία, στον Τίμιο Σταυρό, στον Άγιο Γεώργιο, στον Άγιο Παντελεήμονα και μετά επιστροφή στην κανονική εκκλησία.
Κυριακή Της Συγχώρεσης: Κάθε τέτοια μέρα επισκέπτονταν οι νεότεροι τους μεγαλύτερους και ζητούν συγχώρεση δίνοντας τους πορτοκάλια. Ακόμη την ημέρα αυτή οι γονείς δίνουν ξηρό χαλβά (σαν καραμέλα με σουσάμι) στα παιδιά ως δώρο.
Η μαθήτρια της Β τάξης
Μαρία Αναστασιάδου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου