Κατά τη γνώμη μου, τις περισσότερες φορές, η τέχνη αποτελεί θέμα προσωπικής επιλογής και διάθεσης, και όχι επιβολής.
Αρχικά, η τέχνη είναι ένα μέσο έκφρασης και επικοινωνίας των ανθρώπων, η οποία διαμορφώνεται με βάση την προσωπικότητα του καθενός. Όταν κάποιος έχει επιλέξει να ασχοληθεί με την τέχνη, σημαίνει ότι του αρέσει, τον εμπνέει και του φαίνεται ενδιαφέρουσα. Επίσης, ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να επιλέξει ελεύθερα αυτό που τον εκφράζει. Επομένως, εφόσον υπάρχει ελευθερία, δεν είναι σωστό να επιβάλλουμε σε κάποιον να κάνει κάτι που δεν τον ικανοποιεί, καθώς αυτό μπορεί να τον οδηγήσει σε εγκλωβιστικά και καταπιεστικά συναισθήματα. Εξάλλου, με τον καταναγκασμό είναι δύσκολο να πετύχουμε θετικά αποτελέσματα.
Παρ’ όλα αυτά, η τέχνη μπορεί να επιβάλλεται μέσω της εκπαίδευσης, καθώς το σχολείο μπορεί να εντάξει μαθήματα τέχνης, τα οποία θα είναι υποχρεωτικά για όλους τους μαθητές. Ένας ακόμη τρόπος επιβολής της τέχνης, τον οποίο βιώνουμε καθημερινά όλοι μας, είναι ο έντονος επηρεασμός από τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο. Για παράδειγμα, εάν ακούσουμε ένα τραγούδι για πρώτη φορά και πούμε ότι δεν μας αρέσει, αν συνεχίσουμε να το συναντάμε παντού μπροστά μας κατά την διάρκεια της ημέρας, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να επαναλαμβάνεται ασταμάτητα στο μυαλό μας, με αποτέλεσμα να μας έχει επιβληθεί αυτό το είδος τέχνης, χωρίς καν να το έχουμε καταλάβει.
Συμπερασματικά, η τέχνη είναι δυνατό να επιβληθεί μέσω του σχολείου ή της κοινωνίας, αλλά η κύρια έμπνευσή της πηγάζει από μέσα μας και τις περισσότερες φορές είναι θέμα εσωτερικής επιλογής.
Η μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου
Δάφνη Κιούρα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου