Το κείμενο που μου άρεσε περισσότερο από αυτά που διδαχτήκαμε στο μάθημα της Λογοτεχνίας είναι το «Ζητείται ελπίς». Το κείμενο αναφέρεται στην περίοδο μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο, μια περίοδο ιδιαίτερα τραγική για την χώρα, κατά τη οποία ο καθένας είχε μια ελπίδα στην πολιτική, στην θρησκεία και όλοι προσπαθούσαν να βρουν κάτι να στηριχτούν, για να γίνει καλύτερη η κοινωνία και η χώρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκείνη την εποχή είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους σε δύο κόμματα, την Νέα Δημοκρατία και το ΚΚΕ, που τότε είχε δημιουργηθεί στην Ελλάδα από τους αντάρτες που, όταν είχαμε τους Γερμανούς κατακτητές στην χώρα μας, ήταν αυτοί που τους πολεμούσαν και τους έκαναν ζημιές και προκαλούσαν μεγάλες απώλειες σε στρατιώτες και εφόδια. Τότε ήταν που τα δύο κόμματα είχαν έρθει σε μεγάλη διαμάχη με αποτέλεσμα στην χώρα μας να έχουμε εμφύλιο πόλεμο. Αυτή η πραγματικότητα υπάρχει μέχρι και σήμερα. Άνθρωποι στηρίζουν τις ελπίδες τους στην μουσική, στην θρησκεία, στα πολιτικά κόμματα και ακόμα δυστυχώς είναι ένα χάος η χώρα μας. Ο πρωταγωνιστής του κειμένου είναι ένας άνθρωπος που είχε πρωταγωνιστήσει στον πόλεμο και πλέον δεν έχει ελπίδες για την χώρα του. Βλέπει συνέχεια στην εφημερίδα στις αγγελίες «Ζητείται καναπές», ζητείται το ένα ζητείται άλλο, και αυτός πήγε και δημοσίευσε μια αγγελία στην εφημερίδα που έλεγε <<Ζητείται Ελπίς>>.
Με τον πρωταγωνιστή ταυτίστηκα αρκετά, όταν διάβασα το κείμενο, γιατί πλέον στην χώρα μας δύσκολα μπορείς να βρεις ελπίδα για κάτι. Η χώρα μας είναι ίδια με την τότε εποχή στο κομμάτι της αναζήτησης ενός στηρίγματος άσχετα που δεν έχουμε πόλεμο. Ο συγγραφέας θέλει να περάσει το μήνυμα ότι την ελπίδα δεν πρέπει να την στηρίζουμε σε κόμματα, στην μουσική και σε άλλες ιδεολογίες αλλά πρέπει η χώρα μας να δώσει ευκαιρίες στους νέους που ασχολούνται με κάποιο άθλημα ή κάτι άλλο, πρέπει να τους δώσει ευκαιρία με τις πανελλήνιες εξετάσεις, γενικά να δώσει ελπίδες και ευκαιρίες σε όλο τον κόσμο της Ελλάδας, για να μην φεύγουν στο εξωτερικό αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, επειδή εδώ ο τρόπος ζωής δεν είναι καλός.
Η μαθήτρια της Γ Γυμνασίου
Ελευθερία Παπαδοπούλου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου